Home / ਕਵਿ-ਕਿਆਰੀ / ਸ਼ਹਾਦਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ (ਦਿੱਲੀ ਨੂੰ) ‘ਸ਼ਬਦਾਂ’ ਦੀ ‘ਲਲਕਾਰ’

ਸ਼ਹਾਦਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ (ਦਿੱਲੀ ਨੂੰ) ‘ਸ਼ਬਦਾਂ’ ਦੀ ‘ਲਲਕਾਰ’

ਸ਼ਹਾਦਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ (ਦਿੱਲੀ ਨੂੰ) 'ਸ਼ਬਦਾਂ' ਦੀ 'ਲਲਕਾਰ'

-ਸੰਤ ਰਾਮ ਉਦਾਸੀ

 

ਦਿੱਲੀਏ ਦਿਆਲਾ ਦੇਖ ਦੇਗ ‘ਚ ਉਬਲਦਾ ਨੀ, ਹਾਲੇ ਤੇਰਾ ਚਿੱਤ ਨਾ ਠਰੇ,

ਮਤੀ ਦਾਸ ਤਾਈਂ ਚੀਰ ਆਰੇ ਵਾਂਗੂ ਜੀਭ ਤੇਰੀ, ਅਜੇ ਮਨ ਮੱਤੀਆਂ ਕਰੇ।

ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਫਤਿਹ ਸਾਡੀ ਦੇਗ ਦੀ,

ਲੋਕਾਂ ਦਿਆਂ ਦੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਫਤਿਹ ਸਾਡੀ ਤੇਗ ਦੀ,

ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਆ ਮੌਤ ਦੇ, ਚਬੂਤਰੇ ‘ਤੇ ਆਣ ਖੜ੍ਹੇ,

ਇਹ ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਖੜ੍ਹੇ ਨਾ ਖੜ੍ਹੇ।

ਲਾਲ ਕਿਲੇ ਵਿੱਚ ਲਹੂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜੋ ਕੈਦ ਹੈ

ਬੜੀ ਛੇਤੀ ਇਹਦੇ ਬਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ

ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਰੇ ਹੋਏ ਪੁੱਤ ਨੀ ਬਹਾਦਰਾਂ ਦੇ

ਤੇਰੇ ਮਹਿਲੀਂ ਵੜੇ ਕਿ ਵੜੇ।

ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕੀ ਬੀਜ ਚੱਲੇ ਆਂ ਬੇਓੜ ਨੀ,

ਇੱਕ ਦਾ ਤੂੰ ਮੁੱਲ ਭਾਵੇਂ, ਰੱਖਦੀ ਕਰੋੜ ਨੀ

ਲੋਕ ਐਨੇ ਸੰਘਣੇ ਨੇ, ਲੱਖੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਾਂਗੂੰ,

ਸਿੰਘ ਤੈਥੋਂ ਜਾਣੇਂ ਨਾ ਫੜੇ।

ਸੱਚ ਮੂਹਰੇ ਸਾਹ ਤੇਰੇ ਜਾਣਗੇ ਉਤਾਹਾਂ ਨੂੰ

ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਆਉਣੀ ਤੇਰੇ ਝੂਠਿਆਂ ਗਵਾਹਾਂ ਨੂੰ ,

ਸੰਗਤਾਂ ਦੀ ਸੱਥ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਖੂਨਣੇ ਨੀ,

ਲੈ ਕੇ ਫੌਜੀ ਖਾਲਸੇ ਚੜ੍ਹੇ।

 

 

ਟਿੱਪਣੀ ਕਰੋ:

About webmaster

Scroll To Top